Gdy przestrzeń się zepsuła
Maszyneria Wszechświata działała świetnie, dopóki ktoś nie zarządził optymalizacji. Ograniczono pomiary, przestrzeń zaczęła się wyginać, a usterkę — zamiast naprawić — opisano matematycznie i nazwano prawem natury.
Po drugiej stronie entuzjazmu twórcy
Bywa, że pasja do lutownicy i teorii zamienia się w ciężar, a kolejne projekty lądują w szufladzie lub giną w szumie internetu. Ten wiersz to autoironiczna notatka z frontu wypalenia twórczego elektronika, który montuje układy nawet na pikniku – i coraz częściej pyta siebie: po co?
Odyseja Marsjańska, część 3 : ORBITA
Lecisz na Marsa? Sprawdź, czy twój Hermes zdąży na przesiadkę. W tym wpisie rozwiewamy złudzenia o prostych orbitach i pokazujemy, dlaczego stacja S3 to nie kolejka podmiejska, tylko orbitalne sudoku z zegarkiem atomowym w tle.
Robobaje: Bajka o Bączkach, które stworzyły Wszechświat
Z archiwum kronik logicznych cywilizacji przedontologicznych: dzieci Slava puszczają bączki, które rezonują tak mocno, że zakleszczają czas i przestrzeń. Z niewinnej zabawy rodzi się pierwszy wszechświat - i pierwsze ostrzeżenie, by nie igrać z oscylatorami prawdopodobieństwa.
Kot Schrödingera, czyli ten którego nikt nigdy nie zapudłował
Kot Schrödingera to znany eksperyment myślowy fizyki kwantowej. Wyjaśniamy funkcję falową, superpozycję, kolaps i obserwację, pokazując, czemu w rzeczywistości żaden kot nie był w superpozycji.
Czy trójkąt może mieć dwa kąty proste, a 0,(9) być równe 1?
O tym, jak nieskończoność uwodzi intuicję - ale nie łamie matematyki. Wstęp Granica. Nieskończoność. Asymptota. Słowa, które brzmią abstrakcyjnie, ale mają bardzo konkretne konsekwencje. Istnieją zjawiska, które na pierwszy rzut oka wydają się sprzeczne z intuicją - jak trójkąt z dwoma kątami prostymi albo równość 0,(9) = 1. Ale to nie błędy.
Superpozycja
Standardowa Superpozycja to stan, w którym układ kwantowy istnieje jednocześnie w wielu możliwych stanach opisanych przez funkcję falową. Dopiero obserwacja lub pomiar redukuje superpozycję do jednego wyniku. OFK Superpozycja to pełna, nienaruszona struktura potencjalności w polu prawdopodobieństwa. Nie jest stanem „bycia naraz we wszystkich miejscach”, lecz opisem wszystkich możliwych przypisań,
Funkcja falowa
Standardowa Funkcja falowa to matematyczny opis stanu kwantowego układu. Zawiera informacje o wszystkich możliwych wynikach pomiaru oraz ich prawdopodobieństwie. Nie mówi nam jednak, co „jest”, dopóki nie dokonamy obserwacji, opisuje jedynie potencjał stanów, które mogą się urzeczywistnić. OFK W Ontologii Fali Kolapsu funkcja falowa to opis przestrzeni potencjalnych przypisań w
Pomiar
Standardowa Pomiar to procedura uzyskania wartości fizycznej wielkości układu. W świecie kwantowym pomiar prowadzi do kolapsu funkcji falowej, wybierając jeden z możliwych stanów. To co go odróżnia od obserwacji, to fakt że w trakcie pomiaru następuje odczyt mierzonej wartości. OFK Pomiar to akt techniczny, który może, ale nie musi, zakończyć
Obserwacja
Standardowa W fizyce kwantowej obserwacja to proces, w którym potencjalny stan układu zostaje „wybrany” z opisu funkcji falowej. Może być dokonana przez człowieka lub przyrząd pomiarowy (wtedy taką obserwację nazywamy pomiarem). Jej efektem jest przejście od wielu możliwych stanów do jednego konkretnego wyniku. OFK Obserwacja to akt przypisania w lokalnym
Kolaps
Standardowa Kolaps funkcji falowej to proces przejścia od stanu opisanego wieloma możliwościami do jednego, określonego wyniku po obserwacji lub pomiarze. OFK Kolaps to lokalne wygaszenie drgań w polu relacyjnym, gdy struktura osiąga konfigurację naprężeń uniemożliwiającą dalsze istnienie potencjalności. Punkt zostaje przypisany i związany przyczynowo z nadawcą i odbiorcą. Fraszkowata Kolaps:
Spojrzenie przez kraty
Być ciekawym człowiekiem to czasem zaszczyt… a czasem występ w zoo. W tym wpisie zastanawiam się, czy ludzie naprawdę chcą mnie słuchać czy tylko mają bilet na egzotyczny pokaz.